วิทยุออนไลน์ แก้ว สาริกา http://www.khewsarikaa.com

 

Kiss ยินดีต้อนรับสมาชิกทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมเว็บไซด์ชองเรา Tongue out

บทความที่น่าสนใจ ฟังวิทยุออนไลน์ หลายๆสถานี  



สวัสดีครับท่านผู้อ่านที่เคารพทุกท่านที่ได้เข้ามาในเวปแก้ว สาริกาผมจะเขียนเรื่อง

ความรู้ทั่วไปประสบการณ์ต่างๆในชีวิตผมที่ผ่านมานำมาเล่าสู่กันฟังมีทั้งเรื่องในอดีต

และในปัจจุบันแต่การเขียนของผมเป็นเรื่งจริงทั้งหมด ไม่มีการสมมุติเรื่อง แต่ผมจะ

 ไม่ขอบอกสถานที่จริงหรือชื่อจริงเพราะผมกลัวว่าเรามาว่าเขาตำหนิเขาหรือมา

ยกยอกัน แต่เรื่องทุกเรื่องเป็นเรื่องจริงทั้งหมดและผมเป็นนักจัดรายการวิทยุก็มี

 วิทยุออนไลน์ แก้ว สาริกาhttp://www.khewsarikaa.com 

 ชื่อรายการนิยมลูกทุ่งไทยและธรรม ผมจะเล่าเรื่องออกอากาศแล้วนำมาเขียนให้

ท่านได้อ่านกันครับก็ขอให้ท่านได้ติดตามกันไปนะครับและถ้าท่านสนใจรายการ

วิทยุก็พิมพ์คำว่า แก้วสาริกา หรือ khewsarika หรือเข้าไปที่ 

http://sarikaradio.blogspot.com                   sarikaradio@gmail.com

facebook สว่าง บ้านทุ่ง

ออกอากาศไลน์สดทุกวัน เวลา 13.00 - 14.00 น.

บางวัน เวลา 19.00 - 20.00 o.


1. เรื่อง ความผิดหวังคือความทุกข์         
สวัสดีครับท่านผู้อ่านที่เคารพรักทุกท่าน
     เป็นเวลานานเป็นเดือนที่ผมไม่ได้มาเขียนบทความให้ท่านได้อ่านกันวันนี้ผมขอ

ถือโอกาส มาเขียนให้ท่านได้ อ่านกัน อย่างที่ผมเคยเขียนไว้แล้วว่าคนเรานั้นมีด้วย

กัน สองอย่างคือความผิดหวังกับคำว่าสมหวัง คนที่สมหวังก็มีแต่ความสุข แต่กับ

คนอีกกลุ่มหนึ่งก็มีความทุกข์พร้อมกับความผิดหวัง คนเราทุกคนที่เกิดมาอยู่ใน

โลกปัจจุบันนี้มีวาระกรรมที่แตกต่างกันออกไป เขาจึงบอกไว้ว่าเป็นสิ่งที่เตือนใจ

ตลอดเวลาว่าอย่า อย่า มองคนที่สูงกว่าเราแล้วอย่าเอาคนที่สูงกว่าเรามาเปรียบ

เทียบกับตัวเราไม่ว่า กรณีอะไร ห้ามคิด ถ้าคิดให้สูงไว้จะยิ่งทำให้เราเป็นทุกข์

มากและเป็นทุกข์ที่แก้ยากเสียด้วย ที่เป็นเช่นนี้เพราะถ้าเรามองคนที่สูงกว่าเรา

มาเปรียบเทียบกับเรา เราจะเกิดความท้อแท้ต่อชีวิตเพราะชีวิตทุกคนเลือกเกิด

ไม่ได้ แต่เกิดมาอยู่ในโลกเดียวกันได้ แต่การครองตัวแต่ละครอบครัวแตกต่าง

กันไป เราต้องมองตรงไปที่ บุญและกรรม ที่เรามาเกิดด้วยว่ากรรมนั้นติดตัวเรามา

ขนาดไหน บางคนเกิดมาในกรรมดีบางคนเกิดมาในกรรมที่ไม่ดีบางคนเกิดมา

พร้อมเพราะเกิดมาครอบ ครัวตะกูลที่ดีเพียบพร้อมไปด้วยทรัพย์ สมบัติ และถ้า

เราเกิดมา จนหากินชนิดปากกัดตีนถีบ ถ้าเราไม่คิดอะไรและไม่เอาชีวิตเราไป

เปรียบเทียบกับเขา เราก็สบายใจ เราก็ทำงานหากินของเราไป แต่ถ้าเราคิดว่า

ทำไมหนอเกิดมาชาตินี้จึงต้องเกิดมาจน เกิดมาลำบากยากจนไม่เหมือนเขา

 บางคนเกิดมารูปสวยเกิดมางาม บางคนเกิดมาทุพลภาพบางคนเกิดมามีแต่

ความเจ็บป่วยที่รักษาไม่หายขาดได้ ก็ขอให้ถือเสียว่านั่นคือกรรมเก่าที่ติดตัว

เรามาเมื่อชาติปางค์ก่อน คนเราที่เกิดมาไม่มีอะไรที่ดีพร้อมไปหมดในชีวิตของ

ตัวเองก็ขออย่าได้คิดอะไร ถือว่าเราเกิดมามีกรรม กรรมเกิดมากับเราต่างเวลา

ต่างวาระกรรมกันไป ถ้า เรามัวแต่ครุ่นคิดเปรียบเทียบกับคนอื่นแล้วจะทำให้ชีวิต

เรามีแต่เศร้าหมอง ไม่มีประโย ชน์อะไรเลยเสียเวลาคิดเปล่าๆถือเสียว่าเราได้เกิด

มาดูโลกใบนี้ก็ดีแล้ว ส่วนที่เราจะประกอบชีวิตของเราไปได้ขนาดไหนก็อยู่ที่เรา

จะสร้างความอดทนให้ กับตัวเราเองได้มากขนาดไหน ขอให้เอาธรรมมายึดมั่น

ในใจให้มากที่สุดจะดีกว่าจะทำให้เราเกิดความสุขไปอีกรูป แบบหนึ่ง ใช่ว่าคนที่

เกิดมารวย จะมีความสุขเสมอไปก็หาไม่บางคนบางครัวร่ำรวยมหาศาลก็ยังไม่มี

ความสุขก็มี ตัวอย่างให้ เราดูให้เห็นแล้วใช่ไหม ขอให้ปลงกันนะครับที่ผมเขียน

มาอีกในครั้งนี้ผมก็เศร้าใจหลายชีวิตที่ต้องดับ ชีวิตของตัวเองด้วยน้ำมือของตัวเอง

ท่านอย่าทำอย่างนั้นนะครับ ที่ผมเขียนอีกเพราะผมต้องการ กระตุ้นชีวิตจิตใจของผู้

ที่มีใจเศร้าหมองได้รับรู้ไว้ว่าอย่างน้อยก็มีผมคน หนึ่งละที ่ยังเป็นห่วงเป็นใยทุกคน

ที่มีความลำบากทุกรูปแบบแล้วแต่ว่าแบกกรรมนั้นมากัน อย่างไร ผมขอเอาใจช่วย

ด้วยเจ็บก็ขอให้อดทนรับกรรมนั้นๆเถิด และในเวลาเดียวกันขอให้สร้างคุณงาม

ความดีให้ปรากฎต่อตัวเองและสังคมด้วย อย่าสร้างความยุ่งยากให้กับสังคม

ถ้าคิดอย่างที่ผมแนะนำได้แล้วท่านต้องเป็นสุขแน่นอน และอาจจะมีความสุขเสีย

ยิ่งกว่าคนที่ร่ำรวยกว่าเราก็ได้ ไม่รู้ล่ะผมขอเป็นกำลังใจ ให้กับทุกท่านที่เกิดมา

ต้องรับวิบากกรรมที่เราท่านไม่อยากได้แต่ทำอย่างไร ขึ้นชื่อว่ ากรรมใคร บ้างที่

อยากได้รับกรรมนั้นๆแต่เมื่อมีกรรมมาให้เรารับกรรมนั้นๆก็ขอให้รับไป เถิดแต่ใน

เวลาเดียวกันก็ขอให้ยึดมั่นพระธรรม มีธรรมประจำใจในศาสนานั้นๆเป็นเครื่องยึด

เหนี่ยวทาง ใจด้วย อย่าได้ประชดตัวเอง อย่าได้ทำร้ายตัวเอง ขอให้มันเป็นไปตาม

กรรมที่เราได้รับดีกว่า ถ้าคิดอย่างที่ผมเขียนมาข้างต้นนี้ได้ทุกคนก็จะมีแต่ความสุข

อย่าไปมองคำว่า คนหรือคนมี ขอให้มีความสุขกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเราจะดีกว่า แต่ใน

เวลาเดียวกัน เราอาจชนะชีวิตของตัวเองก็ได้เพราะเรามีความมานะความอดทนเรา

ก็ได้ยินได้พบ ได้เห็นอยู่แล้วทุกวันนี้แล้ว เราจะยอมแพ้ชีวิตหรือขอให้สู้ชีวิตและเอา

ชนะชีวิตของตัวเองให้ได้ การที่จะชนะอะไรก็สู้ชนะตัวได้ไม่มี แต่ส่วนมากไม่ค่อยชนะ

ใจตัวเองกันได้มากนักเพราะท้อแท้ต่อชีวิตเสียมากกว่า บางคนดื่มเหล้าบางคนปล่อย

ตัวไปตามกาลวลาให้สูญสิ้นเวลาไปในแต่ละวัน นี่ผมได้เขียนมามากแล้วท่านผู้อ่านที่

ได้อ่านบทความนี้จงช่วย คัดบทความนี้แล้วบอกต่อไปด้วยนะครับว่ายังมีคนที่ให้กำลัง

ใจคนที่ผิดหวัง อยู่ในเวลาน ี้
           สุดท้ายนี้ผมขออัญเชิญอำนาจคุณพระศรีรัตนตรับและสิ่งศักดิ์ทั้งหลายจงคุ้ม

ครองและให้แรงจูงใจกับคนที่ผิดหวังทั้งปวงด้วยเถิด ขอให้เขาเหล่านั้นจงเป็นคนดี

ของสังคมและสู้กับความจริงของชีวิต อย่าถดถอยกับชีวิตวันนี้ไม่ได้มีวันนี้วันเดียว

เท่านั้น ยังมีวันต่อๆไปอีกแล้วเราทำไมไม่คิดบ้างละว่าในจำนวนวันที่อยู่ข้างหน้านั้น

สักวันหนึ่งวันข้างหน้านั้นอาจจะเป็นวันของเราบ้างใครจะไปรู้

         ขอ ให้ทุกๆท่านจงมีความสุขอย่าเจ็บอย่าจน จงอดทนเพื่อวันของเราและขอ

ให้ยึดในคำสอนของศาสนาให้มั่นคงเพื่อชีวิตจะได้ ดับทุกข์ได้ จะมีจะจนอย่างไรก็

ขอให้ยึดมั่นมีคุณธรรม สัจจธรรม เมตตาธรรม
สวัสดีครับ จากแก้ว สาริกา

2. เรื่อง แม่ของเรา
แม่
         สวัสดีครับ ท่านผู้อ่านที่เคารพทุกท่านวันนี้ผมได้มีเวลามาเขียน
    เรื่องแม่อีกมุมมองหนึ่งของผมที่ผมได้ไปสัมผัสมา ก็ขอเล่าให้ท่านได้อ่านกันเลยจะดีกว่า
วันนี้ผมได้ไปโรงพยาบาลและมีคนป่วยมากมาย 
มีอยู่รายหนึ่งอายุ 83 ปี ได้พูดคุยกับผม แกเล่าให้ฟังว่าแกมีลูกหลายคนแต่ทุกคนได้แยกเรือนออกไปหมด แล้ว มีลูกอยู่คนหนึ่งรวยมากมีไร่หลายร้อยไร่ส่งเงินให้แม่ใช้เดือนละ หนึ่งพันบาท ลูกชวนไปอยู่ด้วยก็ไม่ยอมไป และช่วยเหลือตัวเองมาตลอดไม่ให้เป็นภาระของลูกๆ เป็นคนประหยัดใครไม่มีเงินก็ให้เขายืมและก็ให้ดอก ส่วนมากยืมเงินไปแล้วไม่คืนให้ ไปทวงก็บอกไม่มีแถมยังโดนด่ากลับมาอีก มาหาหมอก็เดินมา ไม่ยอมขึ้นรถกลัวเสียเงิน ลูกชวนไปอยู่ก็ไม่ยอมไปขออยู่บ้านตัวเอง ที่ผมมาเล่าให้ฟังก็เป็นเรื่องเล็กน้อยแต่มีข้อคิดมากมายในเรื่องนี้ ที่เป็นคำถามคำตอบได้มาก ก็ขอให้ใช้วิจารณญานคิดก็แล้วกัน ที่โบราณบอกว่าลูกหลาย คนพ่อแม่เลี้ยงได้แต่พ่อแม่จะอยู่อีกไม่เท่าไรก็ต้องจากไปแต่เลี้ยงพ่อแม่ กันไม่ได้ อย่างเรื่องที่ผมเขียนก็เข่นเดียวกันแกบอกว่าลูกหลายคน มีให้เงินอยู่คนเดียวคือคนที่รวยมากแต่ให้เดือนละ หนึ่งพันบาทเท่านั้น แล้วผมก็คิดเองนะครับว่าแกคงคิดว่า ให้แกแค่เดือนละหนึ่งพันบาทแล้วอย่างนี้ถ้าเข้าไปอยู่ด้วยจะลำบากมากขนาดไหน เพราะจะต้องไปเจอกับลูกสะไภ้อีกและหลานๆอีก อาจจะเป็นส่วนเกินของลูกก็ได้เพราะฉะนั้นอยู่คนเดียวดีกว่าไม่ต้องเป็นภาระ กับลูก                                                ท่าน ผู้อ่านครับผมขอพูดอีกหน่อยนะครับ เวลาเรามีโอกาสไปหาพ่อแม่ควรจะซื้อของติดมือไปด้วยให้พ่อแม่ของกินก็ได้หรือ ของใช้ก็ได้ อย่าไปมือเปล่านะครับเขาบอกว่าถ้าเรามีไปให้พ่อแม่เราจะทำให้เราได้บุญด้วย อย่าลืมนะครับ บางท่านเห็นพ่อแม่ค้าขายของในร้านมีมากมายไม่ต้องซื้อไปให้ก็ได้ขาดเหลือ อะไรก็ใช้ของในร้าน แต่อย่าคิดอย่างนั้นนะครับมันคนละอย่างกันคำว่าเอาไปให้พ่อแม่นั้นอีกเรื่อง หนึ่งต้องเข้าใจตรงนี้ด้วย ไม่อย่างนั้นเราจะไม่ได้บุญกุศลที่เราได้ทำกับพ่อแม่เราเลยนะครับ ผมขอจบแค่นี้ก่อนะครับไว้โอกาสหน้าผมจะมาเขียนอีก
             วันนี้ที่ผมเขียนเรื่องแม่ก็เป็นอีกมุมมองที่ผมเจอมาจึงนำมาเล่าสู่กันฟัง และที่เป็นเรื่องน่าเศร้ามากก็ตรงที่สามีตบตีภรรยาของตัวเองจนได้รับบาดเจ็บ ก็มาบอกแม่ให้ ช่วยพาไปหาหมอทีโรงพยาบาล แต่ด้วยความโกรธของแม่ที่มีต่อลูกเขยก็ขับรถไป ต่อว่าลูกเขยที่มาตบตีลูกของตนก็เกิดการถกเถียงกันผลสุดท้ายไม่มีใครยอมใคร แม่ยายก็คว้าปืนที่เตรียมมาด้วยยิงใส่ลูกเขย ฝ่ายลูกเขยก็หยิบปืนออกมายิงใส่แม่ยายจนตาย แต่ถ้าพูดกันได้ด้วยดีเรื่องความตายก็จะไม่เกิดขึ้นแต่เพราะด้วยความรักที่ แม่มีต่อลูกลืมคิดไปว่าเราเป็นผู้หญิงจะไปสู้อะไรผู้ชายได้ แต่ด้วยความรักลูกมากที่ถูกลูกเขยตบตีจึงเป็นเดือดเป็นแค้นจนลืมตัวไปชั่ว ขณะหนึ่ง แต่สิ่งที่ได้รับก็คือความตายนั่นเอง นี่แหละแม่ ถึงตายเพื่อลูกก็ยอมตายได้ จึงเป็นเรื่องอุทธาหรณ์อีกเรื่องหนึ่งของความรักที่แม่มีต่อลูก แต่ต้องจบลงด้วยความ เศร้า                                                            

                ลูกๆ ทั้งหลายไม่ว่าหญิงหรือชายก็ขอให้เข้าใจความรักของพ่อแม่ที่มีต่อลูกด้วย และต้องรักพ่อรักแม่ทุกวันด้วยไม่ใช่จะรักพ่อรักแม่เฉพาะวันสำคัญเท่านั้น ต้องรักทุกวันทำดีทุกวันดูแลทุกวันอย่าลืมนะครับพ่อแม่นั้นมีคู่เดียวในโลก เท่านั้นในชีวิตของเรา เราต้องดูแลให้ดี
               ผมขอต่อตรงนี้นิดหนึ่งนะครับอีกครอบครัวหนึ่ง พ่อเป็น อัมพฤก ลูกสาวต้องคอย ดูแล อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ป้อนข้าว ป้อนยา พาไปโรงพยาบาล ทำอยู่เป็นประจำทุกวัน นี่ก็ดีไปอีกอย่างหนึ่ง ที่มีความกตัญญูต่อพ่อ สิ่งที่ผู้หญิงคนนี้ทำนั่นแหละอานิสสงค์ จะได้กับตัวเขาเอง คนที่มีความกตัญญูรู้คุณต่อพ่อแม่เขาบอกว่าได้ดีทุกคนไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
              ถ้า ใครไม่เคยทำความดีอย่างที่ผมเล่ามานี้ ถ้ามีโอกาสอย่าลืมทำนะครับ แต่ถ้าใครได้ทำปรนนิบัติพ่อแม่ดีอยู่แล้วในทุกทุกวันก็ ขอให้ทำไปตลอดนะครับ และขอให้ได้รับผลบุญอันนั้นจงเกิดกับลูกที่ทำดีกับพ่อแม่ อย่านำความเดือดร้อนมาสู่พ่อแม่นะครับ
              ผมขอเล่าเพิ่มอีกเรื่องนะครับมีครอบครัวหนึ่งแม่มีฐานะดี ลืมถามไปว่ามีลูกกี่คน แม่อายุ 85 ปีก็เกิดล้มป่วยลูกก็มาเยี่ยมแม่ พอมาดูแม่เสร็จขนสิ่งของพวกของมีค่าของแม่ไปหมดเลยและไม่มาเยี่ยมแม่อีก แต่ตอนหลังมาเยื่ยมแต่ก็ทำไม่รู้ว่าเอาของมีค่าของแม่ไป นี่แหละลูกทำไมต้องเป็นอย่างนี้ นี่คือเรื่งจริงจากคำบอกเล่าของคนบ้านใกล้กันผมจึงนำมาเขียนไว้เป็นสิ่ง เตือนสติวาเราเป็นลูกทำไมต้องทำกับพ่อแม่อย่างนี้สิ่งที่ผ่านมาพ่อแม่ให้ แล้วยังไม่พออีกหรือลูก?
            ผมขอให้คุณพระศรีรัตนตรัย จงคุ้มครองให้ทุกท่านจงมีความสุขขอให้เจริญด้วยอายุวรรณสุข พละปฏิธนสารสมบัติตามความปรารถนาด้วยเถิด
        สวัสดีครับ จาก แก้ว สาริกา

               3. เรื่อง กรรมสนอง          สวัสดี ครับท่านผู้อ่านทุกท่านที่ได้ติดตามงานเขียนของผมมาตลอด ก่อนอื่นผมก็ต้องขอขอบคุณท่านผู้อ่านด้วยนะครับ บางครั้งการเขียนของผมอาจจะสะกดอักษรผิดบ้าง  

       วันนี้ผมก็มีเรื่องมาเล่าให้ฟังอีกเช่นเคยวันนี้ผมนำมาให้ท่านได้ฟังกัน สามเรื่อง  

  เรื่อง ที่ หนึ่ง เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับชายคนหนึ่งอายุประมาณ สี่สิบกว่าปี เลี้ยงแมวไว้แล้วแมวเข้ามาเดินพันขาตลอดเวลา ขณะทำกับเขาก็เกิดความรำคาญเลยเอาน้ำร้อนที่ร้อนอยู่บนเตาราดลงไปที่แมวตัว เล็กน้ำร้อนได้ไปลวกขาแมวๆขาถลอกมีแผลเป็นทันตาเห็นและแมวก็งอขาไม่ได้หนัง ที่ผิวหนังยึดติดกัน จึงทำให้เดินไม่สะดวกเวลาเดินต้องเดินสามขาๆอีกขาข้างหนึ่งก็คอยแต่เขย่งไป แต่ในเวลาเดียวกันชายคนนั้นก็มีปัญหาคือขาเจ็บเกิดจากเหตุอะไรไม่ทราบเพราะ คนที่เล่าให้ฟังเล่าไม่จบก็ สรุปว่า นี่เห็นไหมคนเราทำได้กระทั้งสัตว์เดรัจฉาน คนอะไรใจดำจริงๆยาก็ไม่ใส่ให้มัน  

 เรื่องที่สอง เรื่อง นี้เป็นเรื่องที่เกิดมานนานประมาณ ห้าสิบกว่าปีผ่านมาแล้ว คือมีครอบครัวหนึ่งอยู่กันสองคนผัวเมียและมีสุนัขตัวเล็กกำลังซนอยู่สองตัว ผัวชอบกินน้ำตาลเมา พอเมาดีแล้วกลับมาบ้านชอบทะเลาะกับเมียเป็นอย่างอยู่ประจำ ก็มีอยู่วันหนึ่งผัวกินน้ำตาลเมาๆมากวันนั้นมาถึงบ้านก็ทะเลาะกับเมียอีกแต่ วันนี้ทะเลาะกันแรงมาก คว้ามีดมาจะฟันเมียแต่ทำอะไรเมียไม่ได้ก็พาลมาทะเลาะกับหมาที่เลี้ยงไว้ เพราะขณะที่ทะเลาะกับเมียอยู่นั้นหมาก็เห่าว่าอย่างนั้นเถอะ คนเมาคงจะรำคาญมีดที่อยู่ในมือก็ฟันไปที่หมาตัวหนึ่งถูกที่คอๆขาดเลยส่วนอีก ตัวหนึ่งเป็นแผลเหวอะหวะไปทั้งตัวแต่ก็ตายด้วยเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว แต่คนเมาเหล้าคนนี้อยู่ต่อมาไม่นานประมาณ สองเดือนเขาก็ถูกแทงตายด้วยเรื่องของคนเมาด้วยกันนั่นเอง 

  เรื่องที่ สาม  เรื่อง นี้เป็นเรื่องตัวผมเองแต่เป็นเรื่องที่เกิดมาประมาณ ห้าสิบปีมาแล้วเพราะตอนนั้นผมเป็นเด็กวัดมีอายุได้ประมาณเจ็ดถึงแปดขวบถ้าจำ ไม่ผิด เพราะพ่อผมบวชพระที่วัดใกล้บ้านผมก็ไปเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อผม มีอยู่วันหนึ่งผมก็นั่งกินข้าวอยู่และมีแมวนั่งดูผมกินข้าวอยู่ด้วยตัวหนึ่ง แต่พอดีลุกขึ้นไปตักน้ำมากินในเวลาเดียวกันแมวตัวนั้นผมเดินกลับมาก็กินปลา ที่ผมกำลังจะกินอยู่เอาไปกินผมเกิดความโมโหมากในช่วงเวลานั้นผมจับแมวตัว นั้นได้ผมตีแมวตัวนั้นและจับแมวแขวนคอและยกขึ้น(แต่แมวตัวนั้นยังไม่ตายนะ ครับ) เพราะพอดีหลวงพ่อเดินออกมาจากกุฏิเห็นผมทำอย่างนั้นก็ดุผมและลงโทษผมคือเอา ไม้เรียวตีผมบอกว่าการทำอย่างนี้ไม่ดีมันบาปแมวจะไปรู้เรื่องอะไรมันกินแล้ว ก็ปล่อยมันสิ และหลังจากวันนั้นเป็นต้นมาจนถึงปัจจุบันนี้ท่านเชื่อไหมผมปวดหัวและปวดตรง ต้นคอตลอดเวลาถึงจะกินยาแก้ปวดแล้วก็ไม่หายปวด ทรมานมากครับแม้แต่จะทำบุญอุทิศบุญกุศลไปให้แล้วก็ยังไม่หายเลย เวลานี้ผมก็ยังปวดอยู่นี่คือกรรมเวรที่เราก่อไว้ในอดีตตอนนั้นผมเป็นเด็ก ซึ่งยังไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยว่าบาปเป็นอย่างไรนี่ขนาดผมยังไม่รู้เรื่อง เลย บาปนั้นยังตามเกาะกุมทำให้ผมปวดต้นคออยู่ตลอดเวลา ท่านผู้อ่านครับนี่เป็นเรื่องจริงจากตัวผมเอง ทุกวันนี้พอก็ยังสำนึกอยู่เลยว่าต้องอดทนเพราะมันเป็นกรรมของเราเพราะเราไป ทำกับเขาก่อนผมเสียใจมาก นี่ผมเขียนให้ท่านได้อ่านกันนี้ผมก็น้ำตาซึมเลยนะครับ ฉะนั้นท่านผู้อ่านทุกท่านที่ได้อ่านเรื่องที่ผมเล่ามานี้ผมบอกได้เลยครับว่า บาปนั้นมีจริงใครอะไรไว้อย่างไรจะได้ผลตอบแทนอย่างนั้นในลักษณะใกล้เคียงกัน แต่จะไม่เหมือนเลยทีเดียวก็เหมือนดั่งที่เขาบอกไว้ว่าเราปลูกต้นไม่เช่นไรก็ ได้ผลของมันเช่นนั้น ขอให้ท่านผู้อ่านทำดีกันไว้นะครับอย่าว่าผมมาสอนท่านนะครับเพราะผมเจอมาแล้ว ผมไม่อยากให้ท่านผู้อ่านทั้งหลายต้องมารับกรรมเช่นกัน บางคนบอกว่าไม่เป็นไรไม่บาปหร๊อกอย่าเชื่อนะครับ  ไว้โอกาสต่อไปผมจะมาเล่าให้ฟังอีกนะครับ วันนี้ สามเรื่องสั้นครับแต่ก็เห็นว่ามีคุณค่าผมเลยนำมาเขียนให้ท่านได้อ่านกันครับ ให้ไว้อ่านเป็นอุทาหรณ์ว่าคนเราเกิดมาในโลกนี้ก็ต้องพึ่งพาอาศัยกัน อย่าได้ใจดำต่อกันไม่ว่าจะเป็นคนหรือเป็นสัตว์ เราต้องมีความเมตตาต่อกันถ้าเราไม่มีเมตตาต่อกันแล้ว มัวแต่ใจร้ายไม่รักกันโลกที่เราอยู่จะมีความสุขได้อย่างไร เพราะเรามัวแต่รังเกียจกัน ไม่คิดพึ่งพาซึ่งกันและกันต่างคนต่างอยู่ มันจะเป็นไปได้อย่างไร ผมก็ขอวิงวอนให้ทุกท่านมีเมตตาธรรมต่อกัน จงหันหน้าเข้าหากัน ยิ้มเข้าหากัน จะไม่ดีกว่าหรือ สังคมที่เราอยู่ได้ให้มีความสุขนั้น คนในสังคมต้องรักกันมีความเมตตาต่อกันมีการให้อภัยซึ่งกันและกันไม่ใช่หัน หน้าเข้าห้ำหั่นให้บาดเจ็บหรือตายกันไปข้างหนึ่ง อย่าลืมนะครับไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ก็มีความรักด้วยกันทั้งนั้น เพราะฉะนั้นในเมื่อเราเกิดมาเป็นมนุษย์ก็นับว่าโชคดีมากอยู่แล้ว เราต้องรู้จักเป็นผู้ให้และรู้จักคำว่า มีเมตตาธรรมและคุณธรรม ด้วย                                                                            

4. วิธีใช้หนี้พ่อแม่                                                                                                                                               วิธีใช้หนี้พ่อแม่ไม่ยากเลย จงสร้างความดีให้กับตัวเอง และหนี้ก็เป็นการใช้หนี้ตัวเอง ตัวเราพ่อให้หัวใจ แม่ให้น้ำเลือดน้ำเหลืองอยู่ในตัวแล้วจะไปแสวงหาแม่ที่ไหน บางคนรัเกียจแม่ จึงเป็นกงกรรมกงเกวียนยืดเยื้อกันต่อไปอีก  สำหรับวันนี้สวัสดีครับ

  • พ่อแม่ เป็นพระอรหันต์ของลูก ไม่ต้องไปตามพระอรหันต์ที่ไหนหรอก เหลียวดูพ่อแม่ในบ้านบ้าง แล้วท่านจะรู้สึกว่า ได้ทำดีตั้งแต่วันนี้แล้ว 

  • อย่า ยืนพูดกับพ่อแม่ อย่าบังอาจกับพ่อแม่ พ่อแม่เป็นพระอรหันต์ของลูก พ่อแม่เป็นครูคนแรกของลูก ก่อนออกจากบ้านจึงต้องกราบพ่อแม่ 3 หนที่เท้า 

  • ท่าน โปรดจำไว้ วันเกิดของลูก คือวันตายของแม่ เพราะวันที่ลูกเกิดนั้น แม่อาจต้องเสียชีวิต การออกศึกสงครามเป็นการเสี่ยงชีวิต สำหรับคนเป็นพ่อฉันใด การคลอดลูกก็เป็นการเสี่ยงตาย สำหรับคนเป็นแม่ฉันนั้น 

  • ถ้าวัน เกิดเลี้ยงเหล้า จดไว้ได้เลย จะอายุสั้นจะบั่นทอนอายุให้สั้นลง น่าจะสวดมนต์ไหว้พระปฏิบัติธรรมให้พ่อ แม่ วันเกิดของเรา คือวันตายของแม่เรา ไปกราบพ่อกราบแม่ ขอพรพ่อแม่รับรองพ่อแม่ให้พรลูกรวยทุกคนไปเลี้ยงพ่อแม่ให้อิ่มค่อยไปเลี้ยง เพื่อน 

  • สอน เด็กว่าวันเกิดของเรา อย่าพาเพื่อนมาให้พ่อแม่ทำครัวเลี้ยงนะ เธอจะบาป ทำมาหากินไม่ขึ้น เธอต้องเลี้ยงพ่อแม่ให้อิ่มก่อนแล้วจึงไปเลี้ยงเพื่อนทีหลัง

  • ใครที่ แม่ล่วงลับไปแล้ว ก็ให้หมั่นทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ท่าน และถ้าจะทำบุญด้วยเจริญกรรมฐาน แล้วอุทิศส่วนกุศลไป การทำเช่นนี้ถือว่าได้บุญมากที่สุดทั้งฝ่ายผู้ให้และฝ่ายผู้รับ

  • ผู้ใด ก็ตามที่มีคุณแม่ยังมีชีวิตอยู่ ก็ให้กลับไปหาแม่ ไปกราบเท้าขอพรจากท่าน จะได้มั่งมีศรีสุข ส่วนคนที่เคยทำไม่ดีไว้กับท่าน ก็นำเทียนแพรไปกราบขออโหสิกรรม ล้างเท้าให้ท่านด้วยเป็นการขอขมาลาโทษ

  • คนที่มีบุญวาสนา จะกตัญญูกับพ่อแม่ คนเถียงพ่อแม่เอาดีไม่ได้ คนไม่พูดกับพ่อแม่นั่งกรรมฐานร้อยปี ก็ไม่ได้อะไรเลย ถ้าไม่ขออโหสิกรรม

  • พ่อแม่ สมัยใหม่ ไม่มีเวลาใกล้ชิดลูกเวลาส่วนใหญ่ในแต่ละวันหมดไปกับการทำธุรกิจ หาทรัพย์สินเงินทอง มาปรนเปรอให้กับลูกหลาน หาวัตถุสิ่งของที่จะสนองความต้องการของลูก เพื่อความสุขความสบาย บ้างก็หาหนังให้ลูกดู ทั้งที่ลูกยังอยู่ในวัยเรียนวัยศึกษา แล้วลูกไม่ดีขึ้นมาในภายหลัง อย่าไปด่าลูกนะ เพราะพ่อแม่เป็นคนก่อสร้างปลูกนิสัยลูกและพ่อแม่ไม่ให้ความอบอุ่นแก่ลูกไม่ ให้การแนะแนวแก่ลูก

  • โบราณ ท่านว่าไว้มีลูกมีหลานจะต้องแต่งใจลูกแต่งตัวลูกและแต่งงานลูกก็คือพาลูก พาหลานไปวัด ให้มีความสัมพันธ์กับวัด เห็นพระสงฆ์สอนลูกสอนหลานยกมือไหว้พระ อยู่บ้านก็สอนลูกสวดมนต์ไหว้พระ ให้มีค่านิยมพื้นฐาน

  • ห่วง ผูกคอคือจะกินอะไรก็ห่วงลูก พ่อแม่ถึงจะหิวอย่างไร หากว่าลูกอยากรับประทานก็ต้องให้ลูกก่อนไม่เช่นนั้นแล้ว มันจะติดอยู่ที่คอ ห่วงผูกแขน คือสามีภรรยา ห่วงผูกขา คือทรัพย์สมบัติ

  • พ่อแม่ ต้องสร้างความดีไว้ให้กับลูก ทำถูกไว้ให้กับหลานรักให้ถูกวิธีทำความดีให้ลูกดู เดี๋ยวนี้ทำความชั่วให้ลูกดู กินเหล้าให้ลูกเห็น เล่นการพนันให้ลูกเห็น ทะเลาะกันให้ลูกได้ยิน ขอฝากพ่อบ้านแม่บ้านไว้ด้วย ถ้าเกิดจำเป็นจะทะเลาะกัน อย่าให้ลูกได้ยินเกิดจะน้ำตาไหลขึ้นมาโปรดกรุณาไปร้องในห้องสุขาอย่าไปร้อง ให้ลูกเห็น

  • แม่ นั้นสำคัญมากแม่ต้องรักษาลูกไว้ แม่ที่ดีต้องเป็นแม่แบบ แม่แผน แม่แปลน แม่บันได แม่บ้าน แม่เรือน อยู่ตรงนี้ลูกจะดีหรือไม่ดีขึ้นอยู่กับแม่เป็นหลักให้ลูก ไม่ใช่พ่อ ถึงพ่อจะดีแสนดี แต่แม่ฉุยแฉกแตกราน สุรุ่ยสุร่าย ไม่รู้จักเก็บงำให้ดี ไม่เป็นแบบที่ดีของลูกรับรองเจ๊งแน่ๆ

                     สวัสดีครับท่านผู้อ่านที่เคารพที่ได้ติดตามบทความผมมาตลอดพอดีมีคนเอา หนังสือประกอบธรรมมาให้ผมอ่านเห็นมีคติดีมาก ผมเลยเอาข้อความเหล่านั้นมาให้ท่านได้อ่านกันครับจากหนังสือของหลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโมวัดอัมพวัน อ.พรหมบุรี จ.สิงห์บุรีชื่อเรื่อง วิธีใช้หนี้พ่อแม่อยู่ในหน้า 3 – 29 และก็ยังมีอีกหลายเล่มครับ และผมก็ยังมีเรื่องที่ผมจะมาเขียนให้ท่านได้กันก็ยังมีอีกมาก ครับ                     

        ท่านสามารถติดตามรายการธรรมะได้ที่วิทยุออนไลน์ได้  24 ชั่วโมง

 
http://www.sarika.sub.cc/        
 
หรือท่านจะเขียนมาคุยกับผมก็ได้ที่  khewsarika@hotmail.com
สำหรับวันนี้สวัสดีครับจาก แก้ว
     
 

ผู้ทำลาย

ย่ำยีสิ่งที่ไม่ควรกระทำ

          สวัสดี ครับท่านผู้อ่านที่เคารพทุกท่านนับเป็นเวลาเป็นเดือนที่ผมไม่ได้เขียนบทความ มาให้ท่านได้อ่านกันที่เป็นเช่นนี้เพราะผมจัดรายการวิทยุจึงต้องคอยหาโฆษณา มาลงในรายการวิทยุครับจึงไม่ได้เขียนแต่วันนี้นับว่าเป็นโอกาสดีของผม ที่เข้ามาเขียนผมว่าจะเข้ามาเขียนหลายวันแล้วแต่นี่เพิ่งจะว่าง วันนี้ผมก็มาเขียนเรื่องย่ำยี ผมดูข่าวและอ่านข่าวแล้วผมสลดใจมากที่คนนับถือสาสนาพุทธแท้ๆทำไมถึงได้มีจิต ใจต่ำช้ามากที่ไปขะโมยของวัดตามที่ผมเคยเขียนไว้แล้วแต่คราวนี้หนักหนาสาหัส มากที่ตัดได้แม้กระทั่งเศียรพระพุทธรูปพวกนี้เป็นมนุษย์หรือเปล่าไม่ทราบจะ โขมยอะไรก็ยังพอทำเนาแต่นี่ตัดเศียรพระไปขายทั้งๆที่สักวันหนึ่งก็ต้องเข้า วัดพึ่งพระแต่นี่ทำลายเสียก่อนแล้วน่าสงสารเขาผู้นั้นจริงๆ เหตุที่เป็นเช่นนี้ผมว่ามาจากการห่างวัดของคนไทยทุกวันนี้เพราะเรื่องอย่าง นี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนถึงจะมีแต่ก็ไม่ถี่เหมือนคนสมัยนี้จะอ้างว่าเงินไม่ มีไม่พอกินต้องขะโมยของไปขายแต่คิดไหมว่าได้ทำบาปอย่างมหันต์เข้าแล้วเพราะ คนที่ขะโมยของวัดไปนั้นก็ต้องเคยอยู่วัดกินข้าววัดและบวชพระมาก่อนแต่เวร กรรมอะไรจึงทำให้เขาเป็นเช่นนั้นไปได้ ผมจะนำเรื่องเก่ามาเล่าให้ฟังสักสองเรื่อง  

เรื่องแรกนะครับ เรื่อง นี้เกิดมานานประมาณยี่สิบปีมาแล้ว เขามาขอยืมของพระเครื่องครัวทำบุญนั่นแหละเช่น จาน ชาม ช้อน หม้อ เตาและอีกหลายอย่างมากมายในวัดเขาบอกว่าเป็นงานใหญ่จึงยืมมาก และบอกบ้านเลขที่ และซอยชื่อเจ้าของบ้านได้ถูกต้องทางวัดจึงให้ไป พอถึงวันไปฉันเพลพระก็ไปที่บ้านหลังนั้นตามที่ได้นิมนต์ไว้ แต่เมื่อพระไปถึงบ้านหลังนั้นกลับเป็นอันว่าบ้านนั้นไม่ได้มีงานเลย พระจึงได้รู้ว่าโดนหลอกเสียแล้วก็กลับวัด แต่จะไปแจ้งความหรือเปล่าผมจำไม่ได้ แต่หลังจากวันนั้นให้หลังไปได้ประมาณสามเดือนทางวัดก็ได้ข่าวว่าขะโมยพวก นั้นที่มาหลอกพระเอาของวัดไปนั้นบางคนโดนรถชนตาย บางคนครอบครัวแตกแยกไม่ได้อยู่ด้วยกัน บางคนเป็นบ้าไปเลย นี่คือผลกรรมที่เขาได้สร้างไว้นี่คือเรื่งจริงที่เกิดขึ้นในเมืองหลวง

เรื่องที่สอง เรื่องเกิดขึ้นเมื่อประมาณสองปีที่ผ่านมานี่เองครับผมเคยเล่าไปแล้วนะครับ แต่วันนี้ผมขอมาเล่าใหม่เพราะบางท่านเพิ่งจะได้อ่านกันคือวัดนี้ก็มีกระถาง ธูปทองเหลืองวางไว้หน้า พระแม่กวนอิม ก็มีกระถางทองเหลืองใบใหญ่วางอยู่ หนึ่งใบวางมานานแล้วอยู่มา คืนหนึ่งเวลาประมาณตีหนึ่งน่าจะได้ ก็ได้มีขะโมยมากันสองคน เพื่อจะ ขะโมยกระถางธูปทองเหลืองใบนั้นแต่ในเวลาเดียวกันพระท่าได้ตื่นมาทันเสียก่อน จึงได้ช่วยกันวิ่งตามขะโมยไปแต่ขะโมยเอากระถางธูปไปไม่ได้พอดีพระท่านตื่นมา เสียก่อน พอขะโมยถูกพระช่วยกันไล่กวดในเวลาเดียวกันขะโมยมีเพื่อนที่เป็นขะโมยด้วยกัน จอดรถแอบอยู่ที่กำแพงวัดในที่มืดพอเพื่อนถูกพระวิ่งไล่มาก็สตาร์ทรถออกกันไป ทันทีและในขณะที่ขะโมยทั้งสองขับรถออกไปนั้นเขาได้หันมาตะโกนให้ของลับกับพระที่ไล่กวดเขาไป นี่ เป็นอย่างนี้ครับตามที่ผมได้เล่าไปแล้วครั้งก่อนแต่ท่านผู้อ่านจะเชื่อไหม ครับ พอผมได้มีโอกาสผ่านไปที่วัดนี้อีกครั้งก็ได้พูดคุยกับเจ้าอาวาสวัด ท่านก็เล่าให้ผมฟังว่า โยมจำได้ไหมที่อาตมาเคยเล่าให้ฟังเรื่องขะโมยมาขะโมยกระถางธูปแล้วเอาไปไม่ ได้ ผมก็บอกว่าจำได้ครับเมื่อสองปีก่อน อาจารย์ท่านก็เล่าต่อไปว่าขะโมยทั้งสองนั้นนะมีอันเป็นไปแล้วทั้งสองคนคือ คนหนึ่งถูกจับได้เรื่องขะโมยของและมีคดีติดตัวอีกหลายคดีและอีกคนหนึ่งอยู่ๆ ก็พูดจาเลอะเลือน นี่ ขนาดยังไม่ได้เอาของวัดไปนะโยมผมก็ถามอาจารย์ต่อไปว่าอาจารย์ไปแช่งเขาหรือ เปล่า อาจารย์บอกว่าอาตมาไม่ได้ทำอะไรเลย แต่เป็นกรรมของเขาเองที่มาขะโมยแม้กระทั้งของวัด นี่เรื่องจริงทั้งสองเรื่องและก็สามารถพิสูจน์ได้ผมเขียนมาจากคำบอกเล่าของ วัดทั้งสองแห่ง นี่ขนาดยังไม่ขะโมยนะครับและคนที่เอาของวัดไปจริงๆจะทำอย่างไรครับท่าน

            เท่า ที่ผมเป็นเด็กวัดมานะครับคนเฒ่าคนแก่และพระท่านก็บอกว่าของที่อยู่ในวัดทั้ง หมดนี้ไม่ใช่ของอาตมาไม่ใช่ของพระรูปใดรูปหนึ่งแต่ของที่อยู่ในวัดทั้งหมด นี้ญาติโยมเขาทำบุญทำกุศลให้กับทางวัด เขาจบเขายกมือท่วมหัวแล้ว ฉะนั้นใครก็เอาของวัดไปใช้ส่วนตัวไม่ได้แต่ถ้ายืมไปใช้งานในแต่ละครั้งนั้น ได้แต่จะยึดเป็นของตนเองไม่ได้ถ้าใครเอาไปจะมีอันเป็นไปในทางไม่ดีทุกคน นี่ครับเท่าที่ผมรู้มา แล้วถ้ามีใครนำของวัดมารู้เท่าไม่ถึงการณ์ แต่เมื่อรู้แล้วกรุณานำไปคืนวัดนะครับ

        นี่ผมมีอีกเรื่องหนึ่งนะครับพอดีนึกขึ้นได้ผมเล่าเลยละกันเรื่องนี้ก็เกิดมา ได้สิบกว่าปีแล้วครับ คนที่ผมรู้จักกันคนนี้เขารับราชการแต่เงินเดือนน้อยแต่เป็นคนชอบเข้าวัดเป็น ประจำก็มีอยู่ครั้งหนึ่งทางวัดก็จะมีงานทอดผ้าป่าก็ได้รับซองผ้าป่าเพื่อจะ ช่วยทางวัด ผมก็เอาซองมาด้วยเหมือนกันต่างคนต่างแจกเสร็จแล้วก็เก็บซองผ้าป่านั้นไปส่ง ให้ทางวัดส่วนผมส่วให้เรียบร้อยแต่พี่คนที่ผมรู้จักนั้นช่วงนั้นพอดีเขาขัด สนเรื่องเงินมากจึงได้แกะซองผ้าป่าแล้วนำเงินนั้นไปใช้ส่วนตัวและในครอบครัว อยู่ต่อมาเขาไม่สบายเป็นประจำเงินเดือนก็ไม่ขึ้น ถูกหัวหน้างานเพ่งเล็งคือทำอะไรไม่ดีไปหมดผัวเมียไม่เคยทะเลาะกันก็ต้องมา ทะเลาะอย่างนี้อยู่เป็นประจำพี่คนนี้ก็มาบ่นกับผมว่าทำไมครอบครัวของเขาถึง เป็นอย่างนี้ คือพี่คนนี้เขาสนิดกับผมมากพอเขามาปรึกษาผม ผมก็รู้แล้วว่าเป็นเพราะด้วยเหตุอะไร ผมก็เลยบอกเขาไปว่า พี่พี่ ถ้าผมพูดอะไรบางอย่างจะโกรธผมไหม พี่เขาบอกว่าบอกมาเถอะจะให้ทำอะไรถึงจะดีขึ้น ผมก็บอกว่าพี่ไม่โกรธแน่นะเขาพี่เขาก็ให้คำมั่นกับผม ผมจึงบอกไปว่า พี่จำได้ไหมมีอยู่ครั้งหนึ่งพี่นำซองผ้าป่ามาแจก พอเก็บซองผ้าป่าได้แล้ว พี่ไม่นำเงินไปคืนกับทางวัดพี่กลับนำเงินมาใช้เสียเอง เมื่อพี่เขาได้ฟังอย่างนี้พี่คนนี้เขาตกใจมากคือเขานึกไม่ถึงและลืมเรื่อง นี้ไปแล้ว แล้วพี่เขาก็บอกว่าถ้าจะจริงเพราะจำได้แล้วตั้งแต่นำเงินวัดตรงนั้นมาใช้ ใช่แล้วรู้สึกว่าครอบครัวและตัวเขาไม่มีความสุขเลย ผมก็บอกว่าไม่เป็นไรพี่เพียงแต่ใจที่จะนำเงินไปคืนวัด พี่ก็ไม่เป็นอะไรแล้ว    เดี้ยวก็ดีเหมือนเดิม หลัง จากวันนั้นพี่คนนี้ก็นำเงินจำนวนที่เอาไปแล้วเล่าให้หลวงพ่อฟังทั้งหมด หลวงพ่อบอกว่าที่เป็นเช่นนี้เพราะเงินที่เขาทำบุญมานั้นเขาจบมาแล้วเพื่อ อุทิศให้กับญาติพี่น้องที่ล่วงลับไปแล้วและให้เจ้ากรรมนายเวรของเขาทีนี้ผู้ ที่ล่วงลับไปแล้วและเจ้ากรรมนายเวรเขารอของเขาอยู่เขาไม่ได้รับเขาก็โกรธนะ สิจึงมาทำให้ครอบครัวของเราเดือดร้อน แต่ไม่เป็นไรเราเดือดร้อนเลยเอาไปใช้แต่นี่โยมนึกขึ้นได้แล้วนำเงินจำนวน นั้นมาคืนก็จบไม่มีอะไรแล้วไปจุดธูปไหว้พระขอพรจากท่านจะได้ดีขึ้นนะโยมและ หลังจากที่นำเงินคืนทางวัดไปแล้วพี่คนนี้ก็ดีขึ้นเมียที่เคยตกงานก็ได้งานทำ ลูกำที่เกเรก็หยุดเกเร นี่คือเรื่องคนที่ทำไม่ดีกับวัดผลมันจะเกิดขึ้นเองโดยที่ทางวัดหลวงพ่อ เจ้าอาวาสวัดท่านก็ไม่ได้โกรธเคืองหรือสาปแช่งมันเกิดขึ้นเอง เป็นไปได้อย่างไรผมก็ตอบไม่ได้ ฉะนั้นท่านทั้งหลายที่อ่านเรื่องของผมแล้วก็บอกต่อไปด้วยนะครับเพื่อจะได้ เป็นกุศลกับตัวท่านเองด้วยเพราะคนทุกวันนี้ห่างวัดมากไม่รู้เลยว่าเวรกรรม เป็นอย่างไรผมขอย้ำอีกครั้งนะครับว่าที่ผมเล่ามาให้ท่านได้อ่านนี้เป็น เรื่องจริง   


 

ตนไม่เตือนตนแล้วใครจะเตือนตน

คิดผิด     สวัสดีครับท่านผู้อ่านที่เคารพทุกทุกท่าน                                                                       วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่ผมได้มานั่งเขียนไปและเศร้าใจกับพวกผู้ชายที่แสนเลวทั้งหลายที่ชอบเป็นมารสังคมหลายๆเล่ห์เหลี่ยมด้วยกันมีร้อยแปดพันประการของเล่ห์มนุษย์ที่ค้นคว้าหาทางมาหลอกกันไปวันๆ ไม่ต้องทำมาหากินอะไรเอาแต่หลอกลวงกันเรียกว่าตั้งหน้าตั้งตาหลอกกันอย่างเดียว ทั้งๆที่ไม่มีโรงเรียนไหนเลยที่สอนวิชาเจ้าเล่ห์เพทุบาย แต่ทุกคนก็เรียนและถ่ายทอดเอามาหลอกกัน โรงเรียนที่เขาสอนให้เป็นคนดีมีอาชีพการงานที่ดีก็ไม่เรียนใส่ตัวประกอบวิชาอาชีพที่สุจริตทำกินก็ไม่เอา จ้องเรียนวิชาที่เป็นมารสังคมชอบทำให้สังคมเดือดร้อน และเวลาถูกตำรวจจับได้ก็บอกว่าเพื่อนๆพาไปแต่ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองนะเป็นคนพาตัวเองไปหาสิ่งที่ไม่ดีและรวมห้วในกลุ่มไม่ดี วางแผนชั่วกันร้อยแปด นี่ผมอารัมพะบทมามากไปหน่อย อย่าว่าผมนะครับเพราะผมอัดอั้นตันใจกับสังคมของเรามากจึงสาธยายมากไปหน่อย ขอเข้าเรื่องนะครับที่ผมจะพูดวันนี้ก็คือ เรื่องการเล่นอินเตอร์เนท ที่เรียกว่าเล่นแชทนะครับเล่นกันไปเล่นกันมาให้เบอร์โทรแล้วก็นัดกันพบเจอกันและนัดไปหลับนอนกัน ส่วนผู้ชายก็ระยำดีแท้ยังถ่ายรูปไว้แบลคเมล์ผู้หญิงอีก นี่มันเลวถึงขนาดนี้เลย และก็เป็นข่าวตำรวจเขาก็จับได้ เข้าคุกตะรางกันไป บางรายบอกว่าลูกสาวอายุยังน้อยเล่นแชทและหายไปหลายวันแล้วเป็นตายยังไงไม่รู้ นี่หัวอกพ่อแม่แทบใจสลายเลยครับ                   ผมก็มีลูกผู้หญิงเหมือนกันและก็หนักใจเหมือนพ่อแม่ทุกคน ของผมหนักมากครับ ผมพาลูกสาวไปร้องเพลงกับวงวัยรุ่นคณะหนึ่งซึ่งไม่รู้จักกันแต่จากการแนะนำจากคนสนิทกันก็เลยไป มาจับได้ทีหลังว่ามือกลองมาจีบลูกสาวผม ผมเรียกมาถามตอนแรกปากแข็งไม่รับแต่ตอนหลังพูดหน้าด้านมาก มันบอกว่าผมจีบไม่ได้หรือ ผมรับส่งไม่ได้หรือ ผมรักไม่ได้หรือ ผมบอกว่าที่พูดมานี่ใช้ไม่ได้เลย นี่ขนาดพ่อมาคุมยังจะมาลูบคมผู้ชายด้วยกัน แน่จริงหรือต้องการอย่างนั้นก็ได้ลงมาจากรถได้เลยเดี้ยวนี้หรือวันนี้ไม่พร้อมวันหน้าก็ได้หรือจะเล่นลับหลังก็ได้จะรอ มีเมียแล้วนะ ผมบอกนายนี่ทำให้สังคมเสียหายผู้หญิงเขามาหาประสบการณ์ด้านร้องเพลงก็จะเล่นเสียแล้ว ที่ผมเล่ามานี้พูดแรงกว่านี้มาก แล้วผมก็ไม่ให้ลูกผมไปร้องเพลงอีกเลย    นี่มีอีกเรื่องกลัวจะลืมเลยขออนุญาติเขียนนะครับผมจะไม่บอกนะครับว่าโรงเรียนไหนที่ไหนแต่จะเล่าให้ฟังไว้ระวังบุตรหลานของทุกท่านด้วย อย่าว่าผมนะ ทางโรงเรียนก็จัดรถให้นักเรียนไปฟังธรรมกัน แต่พอรถออกไปแล้วจะมีผู้ชายสองคนมาเอารถมอเตอร์ไซค์ที่จอดไว้และก็ออกไปแต่อีกคันหนึ่งขับรถไปรับนักเรียนหญิงที่หลบอยู่ซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ผู้ชายไปด้วยกัน แล้วอย่างนี้เราจะทำอย่างไร นี่คือปัญหาผมก็มีลูกผู้หญิงเช่นเดียวกัน สอนมากมายจนแทบไม่อยากจะสอน อย่างที่คนโบราณเขาว่ามีลูกผู้หญิงเหมือนมีส้วมอยู่หน้าบ้าน มีลูกชายให้ระวังจะเป็นอันธพาลนักเลงโตก็เล่าให้ฟังครับ ก็มีวิธีอะไรก็ค่อยๆแก้ไขกันนะครับ ผมขอเอาใจช่วยผู้ที่เป็นพ่อคนแม่คนทุกท่าน และถ้ามีผู้อ่านที่อายุน้อยได้มีโอกาสอ่านข้อเขียนของผมก็ให้คิดกันนะว่าเราจะทำตามตัวอย่างที่ไม่ดีในข้อเขียนนี้หรือไม่ ต้องถามใจตัวเองให้แน่นแล้วปฏิบัติและถามใจตัวเองด้วยว่าเรารักพ่อแม่เราไหม ถ้าบอกว่ารักก็อย่าทำในสิ่งที่ไม่ดี ถ้าเราบอกว่าไม่รักพ่อแม่ เพราะพ่อแม่ดุด่าว่าเรา เราก็ต้องถามตัวเองออกไปอีกว่า ทำไมพ่อแม่จึงเอาแต่ตำหนิเรา เวลาจะทำหรือคิดอะไรอย่าเข้าข้างตัวเองจนเกินไปนัก เพราะไม่มีพ่อแม่คนไหนที่ไม่รักลูก ก็ขอให้ลูกทั้งหลายจงจำกันให้ดีอย่าอ้างว่าเพื่อนพาไป เพราะเพื่อนเขาชวน ถ้าเราไม่ไปซะอย่าง นี่เราเป็นไปกับเพื่อนเพราะฉะนั้นอย่าไปโทษใครโทษตัวเองนะจำไว้


 

                  ี่สังคมของเรามันเลวอย่างนี้จ้องแต่จะทำลายกันอย่างเดียวเขาไม่คิดเลยว่าถ้าญาติพี่น้องโดนหลอกบ้างจะทำอย่างไร เวรกรรมมีจริงนะครับทุกท่านเรามาช่วย

 กันสร้างความดีกันดีกว่าคนที่มันทำเลว เดี้ยวก็เข้าคุกเข้าตะรางกันไปแล้วก็ตายไปปลง

 กันนะครับ นี่ก็ยังมีอีกหลายเรื่องครับที่จะมาเล่าสู่กันฟัง แต่เอาไว้โอกาสต่อไปนะครับ

                                   อ้อ ขออีกนิดนะครับ เห็นไหมตำรวจดักจับมอเตอร์ไซค์ซิ่งกันได้

 จำนวนมากแล้วเป็นอย่างไร บางคนบอกลูกไม่ผิดไปดูเขา เพื่อนพาไปลูกเป็นคนดี สาระ

 พัดที่พ่อแม่จะพูดว่าลูกดี น้อยนักที่บอกลูกไม่ดี ตำรวจทำถูกแล้ว ก็เหมือนพวกเล่นไพ่

 นั่นแหละเล่นหรือไม่เล่นอยู่ในที่ตรงนั้นถือว่าเล่น ไม่เล่นไปอยู่ตรงนั้นทำไม ก็ทำนอง

 เดียวกันอย่ามาเถียยงให้เสียเวลา ผมก็ไม่รู้นะว่าปรับกันอย่างไรบางคนต้องไปกู้เงินมา

 ประกันตัวลูก อย่างนี้ไม่ต้องให้ประกันตัวให้ตัดสินไปเลยเพื่อความหลาบจำและยึดรถ

 เข้าหลวง ให้หน่วยราชการไว้ตรวจงานหรือให้กรมตำรวจส่งให้ตสใรงพักไว้ใช้งานซะ

 ให้เข็ด และผู้ต้องหาต้องให้ไปช่วยงานสังคมที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้กำหนด

 ระยะเวลาด้วยกี่ปีดี จะบอกว่าคนเขียนใจร้ายจังไม่ใช่อะไรครับ เพื่อดัดสันดานวัยรุ่นอื่น

 จะได้ไม่เอาเป็นตัวอย่าง ไม่อย่างนั้นพอพ้นผิดออกมาก็ทำกันอีก ไม่มีเข็ดไม่เชื่อลองดู

 ได้ต้องมีแข่งกันอีก

    และวันวาเลนไทน์ปีนี้ก็ขอให้น้องๆหลานๆทุกคนจงระวังให้ดีเรื่องการมีคู่หรือไปมีเพศสัมพันธ์กับเพื่อนชายให้ระวังให้มาก ระวังจะอายเขา เรียนยังไม่จบต้องออกโรงเรียนกลางคัน เสียอนาคต พ่อแม่เสียใจ ถ้าผู้ชายไม่หลอกก็ดีไปแต่ถ้าเขาหลอกได้เราแล้วเราจะต้องเสียใจ อย่าพูดคำว่าไม่แคร์ ไม่เห็นเสียอะไรเลย แต่สังคมไทยไม่ยอมรับคนที่ทำอะไรผิดๆ แต่ถ้าสำนึกในความผิดนั้นก็ให้อภัยเสมอ พ่อแม่จะมีอะไรนอกจากเห็นลูกเรียนจบมีงานทำมาความสำเร็จ ประสบความสำเร็จในชีวิต นี่ต่างหากที่พ่อแม่ดีใจและหายเหนื่อย ที่ได้ทุ่มทั้งแรงใจแรงกายความลำบากเพื่อลูกแล้วลูกละจะทำให้พ่อแม่ชื่นใจได้ไหม อันนี้เราต้องถามตัวเราเองว่าไม่เชื่อฟังพ่อแม่หรือผู้ใหญ่ก็ขอให้เด็กรุ่นใหม่ที่กำลังจะเป็นผู้ใหญ่ในวันข้างหน้าถ้าเราทำไม่ดีแล้วต่อไปเราจะสอนใคร ถึงสอนเขาก็ไม่ฟังเพราะตอนก่อนนั้นเรายังดื้อเรายังเถียงใช่ไหม ก็ขอให้รักนวลสงวนตัวไว้ให้ดีอย่าชิงสุกก่อนห่ามเอาละก็ขอบอกกันไว้แค่นี้ก็แล้วกันยังมีอีกมากครับที่จะเขียนไว้ครั้งก็แล้วกันครับ                      

                                      เอาละขอจบนะครับ อย่าว่าผมเขียนแรงนะครับ ที่ผมเขียน

 อยากให้เยาวชนของชาติเป็นคนดีกันทุกคน เพราะผมก็อายุมากแล้วก็ต้องฝากประเทศ

 ให้คนที่เป็นวัยรุ่นในขณะนี้ ถ้าวัยรุ่นวันนี้ทำตัวไม่ดีเสียแล้วประเทศของเราจะเป็น

 อย่างไร ขอให้ทุกคนเข้าใจที่ผมเขียนด้วยนะครับ เพราะวัยรุ่นทุกคนผมก็ไม่รู้จักสักคน

 แต่ผมอยากให้วัยรุ่นในสังคมของเราเป็นคนดีครับ จริงๆคนดีของสังคมเรามีมากที่สร้าง

 ชื่อเสียงให้ประเทศชาติ อย่างนี้สิทำไมไม่เรียนเป็นตัวอย่างกันแต่อย่างไรเสียวัยรุ่นทั้ง

 หลายไม่มีคำว่าสาย ที่เราจะทำตนให้เป็นคนดีได้ สังคมยินดีคนที่รู้จักคำว่าผิดแล้ว

 แก้ไข นี่คือสังคมไทยของเราอย่าลืมนะครับไม่มีคำว่าสายที่จะกลับตัวเป็นคนดี 

 และทำดี 

 

 

คนใจต่ำ

ผู้ทำลาย ย่ำยีสิ่งที่ไม่ควรกระทำ
 สวัสดีครับท่านผู้อ่านที่เคารพทุกท่านนับเป็นเวลาเป็นเดือนที่ผมไม่ได้เขียนบทความมาให้ท่านได้อ่านกันที่เป็นเช่นนี้เพราะผมจัดรายการวิทยุจึงต้องคอยหาโฆษณามาลงในรายการวิทยุครับจึงไม่ได้เขียนแต่วันนี้นับว่าเป็นโอกาสดีของผม
ที่เข้ามาเขียนผมว่าจะเข้ามาเขียนหลายวันแล้วแต่นี่เพิ่งจะว่าง วันนี้ผมก็มาเขียนเรื่องย่ำยี ผมดูข่าวและอ่านข่าวแล้วผมสลดใจมากที่คนนับถือสาสนาพุทธแท้ๆทำไมถึงได้มีจิตใจต่ำช้ามากที่ไปขะโมยของวัดตามที่ผมเคยเขียนไว้แล้วแต่คราวนี้หนักหนาสาหัสมากที่ตัดได้แม้กระทั่งเศียรพระพุทธรูปพวกนี้เป็นมนุษย์หรือเปล่าไม่ทราบจะขะโมยอะไรก็ยังพอทำเนาแต่นี่ตัดเศียรพระไปขายทั้งๆที่สักวันหนึ่งก็ต้องเข้าวัดพึ่งพระแต่นี่ทำลายเสียก่อนแล้วน่าสงสารเขาผู้นั้นจริงๆ เหตุที่เป็นเช่นนี้ผมว่ามาจากการห่างวัดของคนไทยทุกวันนี้เพราะเรื่องอย่างนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนถึงจะมีแต่ก็ไม่ถี่เหมือนคนสมัยนี้จะอ้างว่าเงินไม่มีไม่พอกินต้องขะโมยของไปขายแต่คิดไหมว่าได้ทำบาปอย่างมหันต์เข้าแล้วเพราะคนที่ขะโมยของวัดไปนั้นก็ต้องเคยอยู่วัดกินข้าววัดและบวชพระมาก่อนแต่เวรกรรมอะไรจึงทำให้เขาเป็นเช่นนั้นไปได้ ผมจะนำเรื่องเก่ามาเล่าให้ฟังสักสองเรื่อง

เรื่องแรกนะครับ เรื่องนี้เกิดมานานประมาณยี่สิบปีมาแล้ว เขามาขอยืมของพระเครื่องครัวทำบุญนั่นแหละเช่น จาน ชาม ช้อน หม้อ เตาและอีกหลายอย่างมากมายในวัดเขาบอกว่าเป็นงานใหญ่จึงยืมมาก และบอกบ้านเลขที่ และซอยชื่อเจ้าของบ้านได้ถูกต้องทางวัดจึงให้ไป พอถึงวันไปฉันเพลพระก็ไปที่บ้านหลังนั้นตามที่ได้นิมนต์ไว้ แต่เมื่อพระไปถึงบ้านหลังนั้นกลับเป็นอันว่าบ้านนั้นไม่ได้มีงานเลย พระจึงได้รู้ว่าโดนหลอกเสียแล้วก็กลับวัด แต่จะไปแจ้งความหรือเปล่าผมจำไม่ได้ แต่หลังจากวันนั้นให้หลังไปได้ประมาณสามเดือนทางวัดก็ได้ข่าวว่าขะโมยพวกนั้นที่มาหลอกพระเอาของวัดไปนั้นบางคนโดนรถชนตาย บางคนครอบครัวแตกแยกไม่ได้อยู่ด้วยกัน บางคนเป็นบ้าไปเลย นี่คือผลกรรมที่เขาได้สร้างไว้นี่คือเรื่งจริงที่เกิดขึ้นในเมืองหลวง
เรื่องที่สอง เรื่องเกิดขึ้นเมื่อประมาณสองปีที่ผ่านมานี่เองครับผมเคยเล่าไปแล้วนะครับแต่วันนี้ผมขอมาเล่าใหม่เพราะบางท่านเพิ่งจะได้อ่านกันคือวัดนี้ก็มีกระถางธูปทองเหลืองวางไว้หน้า พระแม่กวนอิม ก็มีกระถางทองเหลืองใบใหญ่วางอยู่ หนึ่งใบวางมานานแล้วอยู่มา คืนหนึ่งเวลาประมาณตีหนึ่งน่าจะได้ ก็ได้มีขะโมยมากันสองคน เพื่อจะ ขะโมยกระถางธูปทองเหลืองใบนั้นแต่ในเวลาเดียวกันพระท่าได้ตื่นมาทันเสียก่อนจึงได้ช่วยกันวิ่งตามขะโมยไปแต่ขะโมยเอากระถางธูปไปไม่ได้พอดีพระท่านตื่นมาเสียก่อน พอขะโมยถูกพระช่วยกันไล่กวดในเวลาเดียวกันขะโมยมีเพื่อนที่เป็นขะโมยด้วยกันจอดรถแอบอยู่ที่กำแพงวัดในที่มืดพอเพื่อนถูกพระวิ่งไล่มาก็สตาร์ทรถออกกันไปทันทีและในขณะที่ขะโมยทั้งสองขับรถออกไปนั้นเขาได้หันมาตะโกนให้ของลับกับพระที่ไล่กวดเขาไป นี่เป็นอย่างนี้ครับตามที่ผมได้เล่าไปแล้วครั้งก่อนแต่ท่านผู้อ่านจะเชื่อไหมครับ พอผมได้มีโอกาสผ่านไปที่วัดนี้อีกครั้งก็ได้พูดคุยกับเจ้าอาวาสวัด ท่านก็เล่าให้ผมฟังว่า โยมจำได้ไหมที่อาตมาเคยเล่าให้ฟังเรื่องขะโมยมาขะโมยกระถางธูปแล้วเอาไปไม่ได้ ผมก็บอกว่าจำได้ครับเมื่อสองปีก่อน อาจารย์ท่านก็เล่าต่อไปว่าขะโมยทั้งสองนั้นนะมีอันเป็นไปแล้วทั้งสองคนคือคนหนึ่งถูกจับได้เรื่องขะโมยของและมีคดีติดตัวอีกหลายคดีและอีกคนหนึ่งอยู่ๆ ก็พูดจาเลอะเลือน นี่ขนาดยังไม่ได้เอาของวัดไปนะโยมผมก็ถามอาจารย์ต่อไปว่าอาจารย์ไปแช่งเขาหรือเปล่า อาจารย์บอกว่าอาตมาไม่ได้ทำอะไรเลย แต่เป็นกรรมของเขาเองที่มาขะโมยแม้กระทั้งของวัด นี่เรื่องจริงทั้งสองเรื่องและก็สามารถพิสูจน์ได้ผมเขียนมาจากคำบอกเล่าของวัดทั้งสองแห่ง นี่ขนาดยังไม่ขะโมยนะครับและคนที่เอาของวัดไปจริงๆจะทำอย่างไรครับท่าน เท่าที่ผมเป็นเด็กวัดมานะครับคนเฒ่าคนแก่และพระท่านก็บอกว่าของที่อยู่ในวัดทั้งหมดนี้ไม่ใช่ของอาตมาไม่ใช่ของพระรูปใดรูปหนึ่งแต่ของที่อยู่ในวัดทั้งหมดนี้ญาติโยมเขาทำบุญทำกุศลให้กับทางวัด เขาจบเขายกมือท่วมหัวแล้ว ฉะนั้นใครก็เอาของวัดไปใช้ส่วนตัวไม่ได้แต่ถ้ายืมไปใช้งานในแต่ละครั้งนั้นได้แต่จะยึดเป็นของตนเองไม่ได้ถ้าใครเอาไปจะมีอันเป็นไปในทางไม่ดีทุกคน นี่ครับเท่าที่ผมรู้มา แล้วถ้ามีใครนำของวัดมารู้เท่าไม่ถึงการณ์ แต่เมื่อรู้แล้วกรุณานำไปคืนวัดนะครับ นี่ผมมีอีกเรื่องหนึ่งนะครับพอดีนึกขึ้นได้ผมเล่าเลยละกันเรื่องนี้ก็เกิดมาได้สิบกว่าปีแล้วครับ คนที่ผมรู้จักกันคนนี้เขารับราชการแต่เงินเดือนน้อยแต่เป็นคนชอบเข้าวัดเป็นประจำก็มีอยู่ครั้งหนึ่งทางวัดก็จะมีงานทอดผ้าป่าก็ได้รับซองผ้าป่าเพื่อจะช่วยทางวัด ผมก็เอาซองมาด้วยเหมือนกันต่างคนต่างแจกเสร็จแล้วก็เก็บซองผ้าป่านั้นไปส่งให้ทางวัดส่วนผมส่วให้เรียบร้อยแต่พี่คนที่ผมรู้จักนั้นช่วงนั้นพอดีเขาขัดสนเรื่องเงินมากจึงได้แกะซองผ้าป่าแล้วนำเงินนั้นไปใช้ส่วนตัวและในครอบครัว อยู่ต่อมาเขาไม่สบายเป็นประจำเงินเดือนก็ไม่ขึ้น ถูกหัวหน้างานเพ่งเล็งคือทำอะไรไม่ดีไปหมดผัวเมียไม่เคยทะเลาะกันก็ต้องมาทะเลาะอย่างนี้อยู่เป็นประจำพี่คนนี้ก็มาบ่นกับผมว่าทำไมครอบครัวของเขาถึงเป็นอย่างนี้ คือพี่คนนี้เขาสนิดกับผมมากพอเขามาปรึกษาผม ผมก็รู้แล้วว่าเป็นเพราะด้วยเหตุอะไร ผมก็เลยบอกเขาไปว่า พี่พี่ ถ้าผมพูดอะไรบางอย่างจะโกรธผมไหม พี่เขาบอกว่าบอกมาเถอะจะให้ทำอะไรถึงจะดีขึ้น ผมก็บอกว่าพี่ไม่โกรธแน่นะเขาพี่เขาก็ให้คำมั่นกับผม ผมจึงบอกไปว่า พี่จำได้ไหมมีอยู่ครั้งหนึ่งพี่นำซองผ้าป่ามาแจก พอเก็บซองผ้าป่าได้แล้ว พี่ไม่นำเงินไปคืนกับทางวัดพี่กลับนำเงินมาใช้เสียเอง เมื่อพี่เขาได้ฟังอย่างนี้พี่คนนี้เขาตกใจมากคือเขานึกไม่ถึงและลืมเรื่องนี้ไปแล้ว แล้วพี่เขาก็บอกว่าถ้าจะจริงเพราะจำได้แล้วตั้งแต่นำเงินวัดตรงนั้นมาใช้ ใช่แล้วรู้สึกว่าครอบครัวและตัวเขาไม่มีความสุขเลย ผมก็บอกว่าไม่เป็นไรพี่เพียงแต่ใจที่จะนำเงินไปคืนวัด พี่ก็ไม่เป็นอะไรแล้วเดี้ยวก็ดีเหมือนเดิม หลังจากวันนั้นพี่คนนี้ก็นำเงินจำนวนที่เอาไปแล้วเล่าให้หลวงพ่อฟังทั้งหมด หลวงพ่อบอกว่าที่เป็นเช่นนี้ เพราะเงินที่เขาทำบุญมานั้นเขาจบมาแล้วเพื่ออุทิศให้กับญาติพี่น้องที่ล่วงลับไปแล้วและให้เจ้ากรรมนายเวรของเขาทีนี้ผู้ที่ล่วงลับไปแล้วและเจ้ากรรมนายเวรเขารอของเขาอยู่เขาไม่ได้รับเขาก็โกรธนะสิจึงมาทำให้ครอบครัวของเราเดือดร้อน แต่ไม่เป็นไรเราเดือดร้อนเลยเอาไปใช้แต่นี่โยมนึกขึ้นได้แล้วนำเงินจำนวนนั้นมาคืนก็จบไม่มีอะไรแล้วไปจุดธูปไหว้พระขอพรจากท่านจะได้ดีขึ้นนะโยมและหลังจากที่นำเงินคืนทางวัดไปแล้วพี่คนนี้ก็ดีขึ้นเมียที่เคยตกงานก็ได้งานทำลูกที่เกเรก็หยุดเกเร นี่คือเรื่องคนที่ทำไม่ดีกับวัดผลมันจะเกิดขึ้นเองโดยที่ทางวัดหลวงพ่อ เจ้าอาวาสวัดท่านก็ไม่ได้โกรธเคืองหรือสาปแช่งมันเกิดขึ้นเอง เป็นไปได้อย่างไรผมก็ตอบไม่ได้ ฉะนั้นท่านทั้งหลายที่อ่านเรื่องของผมแล้วก็บอกต่อไปด้วยนะครับเพื่อจะได้เป็นกุศลกับตัวท่านเองด้วยเพราะคนทุกวันนี้ห่างวัดมากไม่รู้เลยว่าเวรกรรมเป็นอย่างไรผมขอย้ำอีกครั้งนะครับว่าที่ผมเล่ามาให้ท่านได้อ่านนี้เป็นเรื่องจริง
สุดท้ายนี้ผมขอให้ทุกท่านจงมีความสุขมีศิลธรรมอยู่ในกายอยู่ในใจกันทุกคนนะครับ

 
สวัสดีครับ จากแก้ว สาริกา

khewsarikaวันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 

55555555555555555555



http://www.khewsarikaa.com

http://sarikaradio1.blogspot.com

sarikaradio@gmail.com


1111111111111111111111111111


 
Online:  1
Visits:  53,275
Today:  6
PageView/Month:  666